Prawo Curie
Z Wikipedii
Prawo Curie
Pierre Curie (ur. 15 maja 1859 w Paryżu, zm. 19 kwietnia 1906 w Paryżu) – francuski fizyk. Zajmował się badaniem kryształów i promieniotwórczości. W roku 1880 odkrył zjawisko piezoelektryczności. Wraz z żoną Marią Skłodowską-Curie w roku 1898 odkrył pierwiastki rad i polon. Gdy zaczęto stosować rad do walki z rakiem, Pierre Curie przeprowadził na sobie pierwsze doświadczenia. W roku 1903 otrzymał wraz z żoną Nagrodę Nobla z fizyki. Zginął śmiercią tragiczną, przejechany przez konny wóz ciężarowy, w czasie gdy usiłował przebiec przez ulicę Dauphine w Paryżu. Jego głowa została zmiażdżona przez koło. Miał dwoje dzieci Eve i Irène. Irène odkryła wraz z mężem Frédérikie Joliot-Curie sztuczną promieniotwórczość, za co dostała Nagrodę Nobla.
Prawo Curie podaje zależność molowej podatności magnetycznej substancji o właściwościach paramagnetycznych od temperatury:
gdzie:
- C - stała zależna od rodzaju substancji,
- T - temperatura bezwzględna.
Powyższa zależność ma charakter empiryczny. Została odkryta przez Piotra Curie w 1895 roku.
Prawo Curie-Weissa
Dla substancji o charakterze ferromagnetyków (magnesy) ich bardzo silna podatność magnetyczna zanika powyżej pewnej temperatury krytycznej zwanej temperaturą Curie, powyżej tej temperatury ferromagnetyki stają się paramagnetykami, a ich podatność magnetyczna jest opisana przez prawo Curie-Weissa:
gdzie:
- TC - temperatura Curie
Jak widać, dla wysokich temperatur (T >> TC) prawo Curie-Weissa przechodzi asymptotycznie w prawo Curie. Prawo Curie jest formalnie równoważne prawu Curie-Weissa, gdzie TC=0.
Temperatura Curie (oznaczana TC) - temperatura, powyżej której ferromagnetyk gwałtownie traci swoje właściwości magnetyczne i staje się paramagnetykiem, zjawisko to wynika ze zmiany fazy ciała stałego. Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka Piotra Curie, męża Marii Skłodowskiej-Curie.
W temperaturze niższej od temperatury Curie dipole magnetyczne atomów lub cząsteczek ustawiane są przez wiązania chemiczne w jednym kierunku tworząc domeny ferromagnetyczne. W temperaturze powyżej temperatury Curie drgania cieplne sieci krystalicznej niszczą ustawienia dipoli magnetycznych, dipole wykonują drgania.
Poprzez analogię do ferromagnetyków, w ferroelektrykach oraz w ferroplastykach temperatura zaniku własności ferroelektrycznych i ferroplastycznych też jest nazywana temperaturą Curie.
Temperatury Curie wybranych substancji w kelwinach
|
|
|
Żródło: pl.wikipedia.org/wiki/Prawo Curie
Tekst udostępniany na licencji GNU Free Documentation License.
Wikipedia® jest zarejestrowanym znakiem towarowym Wikimedia Foundation. Możesz przekazać dary pieniężne Fundacji Wikimedia.